Σου απαντώ με την ιδιότητά μου ως μέντωρας και εκπαιδεύτριας γραμματέων – στελεχών διοίκησης, ότι η SWOT έχει εφαρμογή όχι μόνο στην ελληνική πραγματικότητα, αλλά και στην ελληνική καθημερινότητα οποιασδήποτε εργασίας που αφορά στην οικο-νομία.
Χωρίζω επίτηδες την λέξη, ώστε να επιστρέψουμε στην αρχική έννοια της λέξεως, νέμω τα του οίκου μου.
Συνιστώ σε κάθε σεμινάριο και εκπαιδευτικό μου πρόγραμμα το εργαλείο αυτό, ακόμα και για να μετρήσει κάποιος τα προσόντα του ή τις δυνάμεις του για να καλύψει ένα project. Συνιστώ, δε, ακόμα και να το χρησιμοποιείται και στην γενική σας ανακαίνιση σπιτιού, σε ο,τιδήποτε κάνετε.
Να θυμάστε ότι: αν ένα εργαλείο οικονομίας, δεν έχει εφαρμογή στην καθημερινότητα (στην ανακατάταξη των ντουλαπιών κουζίνας πχ), είναι άχρηστο!
Και η SWOT έχει εφαρμογή ΠΑΝΤΟΥ.

Δεν είναι η ελληνική πραγματικότητα διαφορετική. Είναι ο τρόπος σκέψης μας. Και δεν μιλάω ποτέ για τον τρόπο σκέψης των άλλων στην εκπαίδευσή μου. Ο καθένας αλλάζει τον δικό του τρόπο σκέψης, εφαρμόζει τα εργαλεία για τον εαυτό του κ.ο.κ.

Κατανοώ ότι ζούμε σε ένα διαρκώς μεταλλασσόμενο οικονομικό περιβάλλον. Εργαλεία όμως για την Διαχείριση Κρίσεως, την Αλλαγή Διοίκησης και Έργου, επίσης υπάρχουν και είναι εφαρμόσιμα.

Καλή σταδιοδρομία,

Χαρά Καψανάκη
Certified Business & Career Mentor-Trainer

Βασίλης Μ.
Οικονομολόγος

Δημήτρη νομίζω ότι αυτό που λείπει από την πλειοψηφία των ατόμων είναι η σωστή νοοτροπία. Την νοοτροπία αυτή που δεν έχουν οι περισσότεροι άνθρωποι (όπως δεν είχα και εγώ) οι οποίοι έχουν μεγαλώσει στη μέση ελληνική οικογένεια, η οποία ως γνωστό είναι ο πρώτος φορέας κοινωνικοποίησης. Η οικογένειά μας λοιπόν μας »εμποτίζει» υποσυνείδητα με τη »νοοτροπία κάλλιο πέντε και στο χέρι» όπως την ονομάζω και φτάνουμε αργά αλλά σταθερά να παραιτούμαστε από όλα μας τα όνειρα και μάλιστα από πολύ μικρή ηλικία.

Το έργο που ξεκίνησε άθελα της η οικογένεια έρχεται στη συνέχεια να το ολοκληρώσει το σχολείο…τοποθετώντας τον δάσκαλο πάνω στην έδρα (έχετε αναρωτηθεί γιατί συμβαίνει αυτό;) όχι για να βλέπει καλύτερα τους μαθητές αλλά για να τους περάσει υποσυνείδητα την ανωτερότητα που έχει (ότι ακριβώς συμβαίνει και με τους δικαστές). Φυσικά και ο δάσκαλος ή ο καθηγητής είναι αυτός που πρέπει να έχει το κουμάντο μέσα σε μία τάξη αλλά σίγουρα δεν είναι η »αυθεντία».

Κάνω μάθημα σε μεγάλη γκάμα ενηλίκων (επιχειρηματίες, ανέργους, γιατρούς , απόφοιτους λυκείου κτλ) και το πρώτο πράγμα που τους λέω είναι »αμφισβητήστε με». Παρότι διδάσκω χρόνια και κάθε χρόνο προετοιμάζομαι-ενημερώνομαι τουλάχιστον ισόποσο χρονικό διάστημα με τις ώρες που διδάσκω, παρόλο που κάθε καλοκαίρι διαβάζω και ενημερώνομαι συνεχώς δεν είναι δυνατόν να τα γνωρίζω όλα. Κάθε ερώτηση , κάθε παρατήρηση είναι ευκαιρία για να μάθω κάτι παραπάνω και σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί απειλή για την προσωπικότητα και τον ρόλο μου στην τάξη μέσα.

Γιατί τα λέω όλα αυτά; Διότι δυστυχώς οι περισσότεροι από αυτούς έχουν »κλειδώσει στη νοοτροπία» του δασκάλου-αυθεντία και για το λόγο αυτό δεν »αναγνωρίζουν» και τις ευκαιρίες που τους δίνονται μέσα στο μάθημα.

Στο θέμα μας τώρα…Θεωρώ ότι επιχειρηματικές ευκαιρίες υπάρχουν δεκάδες και μερικές με πολύ λιγότερα από το ποσό που ανέφερες (για την ακρίβεια οι καλύτερες από αυτές έχουν έναρξη με λιγότερα απο 1000 Ευρώ) αλλά η νοοτροπία για την οποία μιλούσα προηγουμένως δεν μας αφήνει να τις δούμε. επιπρόσθετα χρησιμοποιούμε κάθε είδους δικαιολογίες για την αποτυχία μας ή την έλλειψη προσπάθειας…..Δεν έχω κεφάλαιο, …δεν έχω καλή υγεία….είμαι άτυχος……κτλ. Την τύχη μας σε μεγάλο βαθμό την φτιάχνουμε εμείς…
και σε κάθε περίπτωση κανείς δεν έχει ολα τα παραπάνω…

Κλείνοντας θα μπορούσα να σου αναφέρω μερικές εξαιρετικές κατά την γνώμη μου επιχειρηματικές ιδέες αλλά δεν θα το κάνω γιατί πιστεύω πως είναι καλύτερο να δείχνεις στο άλλο το δρόμο και να τον αφήνεις να πηγαίνει μόνος του στον προορισμό και επειδή μία επιχειρηματική ιδέα που εγώ μπορώ να αξιοποιήσω, ίσως εσύ να μην το κάνεις…και το αντίθετο. Ο δρόμος που οδηγεί στην επιτυχία λοιπόν προέρχεται κατά την γνώμη μου μέσα από την παρατήρηση και την γνώση.

» Η μοναδική διαφορά ανάμεσα στους επιτυχημένους και τους αποτυχημένους είναι ότι οι πρώτοι ξαναπροσπάθησαν μετά την αποτυχία»

Φιλικά
Βασίλης Μ.

Θεωρητικά έχεις απόλυτο δίκαιο. Αλλά στην πράξη είναι τελείως διαφορετικά. Ξεκίνησα με 450€ (ταμείο ανεργείας) και τώρα έχω 6 γήπεδα τέννις, 2 5Χ5 και 2 Βόλλευ. όλο αυτό έγινε σε έναν χρόνο μέσα. δεν έχω σχέση δανεισμού με τράπεζες και ούτε θα έχω.Δεν είναι το όνειρο μιας ζωής φυσικά αλλά δεν μπορείς να αγγίξεις το όνειρο με ένα βήμα. θέλει υπομονή, προσπάθεια, διορατικότητα και σωστή διαχείρηση. Δε θα συγκριθείς με τις μεγάλες εταιρίες από τώρα. βάλε κοντινούς στόχους. τον πρώτο χρόνο να είσαι κερδοφόρος και με μικρό εισόδημα και σιγά σιγά χρόνο με τον χρόνο να το σταθεροποιήσεις και να το αυξήσεις. Να είσαι σίγουρος ότι πάντα υπάρχει τρόπος να πετύχεις αυτό που θέλεις ακόμα και εάν ΄΄φαίνεται ΄΄ ότι δε διαθέτεις τα απαιτούμενα εργαλεία. είναι κάπου κοντά σου, μην ψάχνεις μακριά…

ειλικρινά

Νίκος Γρ.

Ήδη στην παραπάνω κοφτή πρόταση μου έχω χρησιμοποιήσει δύο λέξεις κλειδιά -νεός & 0 (μηδέν) κεφάλαιο-

Έχοντας δουλέψει σαν υπάλληλος στις 3 μεγάλύτερες εταιρίες λιανικού εμπορίου στην Ελλάδα, προϊόντων πληροφορικής, στην θέση του product manager, μπορώ να κατανοήσω όλα αυτά που έχετε αναφέρει κατα καιρούς στο blog σας, περί business plans, Ανάλυση Swot κλπ και έχω να σας πώ οτι συμφωνώ ΑΠΟΛΥΤΑ σε όλα!

ΑΛΛΑ, όλα αυτά είναι απλές θεωρίες (καλές αλλά πάντα θεωρίες).

Στην πράξη όμως τι συμβαίνει?

Ποιός μπορεί να με πείσει εμένα, οτι στα 29 μου, με μηδέν κεφάλαιο, μπορώ να δημιουργήσω μια επιτυχημένη επιχείρηση η οποία θα μου αφήνει κέρδος το οποίο θα ικανοποιεί τα άγχη μου, την αγωνία μου και το ρίσκο που θα έχω σαν επιχειρηματίας? Γιατί μην μου πείτε οτι εκείνος που θα πάρει την αποφαση και θα ρισκάρει να δημιουργήσει μια εταιρία, θα είναιίκανοποιημένος άν η συγκεκριμένη εταιρία του αποφέρει καθαρά κέρδη 1.000€/μήνα!!!Τότε άς μείνει μια ζωή υπάλληλος για να μπορεί να κοιμάται και πιο εύκολα τα βράδια, χωρίς να σκέφτεται, τρόπους, οι οποίοι θα τον βοηθήσουν να πληρώσει την επιταγή που λήγει την επόμενη ημέρα που θα ξημερώσει.

Εν ολίγοις, θέλω να πώ, οτι είναι φοβερά δύσκολο (έως απίθανο) κάποιος που δεν έχει καθόλου κεφάλαιο να δημιουργήσει δική του επιχείρηση.

Ο ανταγωνισμός πλέον είναι τεράστιος, και χάρη στο διαδίκτυο (δυστυχως ή ευτυχώς) παγκόσμιος, έχω την εντύπωση οτι δεν μπορεί να σταθεί κάποια μικρή, νέα, εταιρία μπροστά σε μεγαθήρια/μονοπώλια!!

Πως μπορώ να ανταγωνιστώ σα νέα εταιρία, εταιρίες οι οποίες έχουν μετόχους τις τράπεζες???? Πως μπορώ να ανταγωνιστώ σα νέα εταιρία, εταιρίες πίσω απο τις οποίες, κρύβονται πολιτικά συμφέροντα??(και είμαι σίγουρος οτι καταλαβαίνετε πολύ καλά τι εννοώ).

Σε κάποιο σημείο του blog διάβασα οτι με 15-20.000€ μπορεί κάποιος να δημιουργήσει επιχείρηση… δύσκολο μου ακούγεται!! Τι επιχείρηση θα είναι αυτή? Το μόνο που μπορώ να σκεφτώ είναι κάποια επιχείρηση παροχής υπηρεσιών, one man show, η οποία βέβαια αφού θα είναι one man show τα κέρδη που θα αποφέρει θα είναι μικρά, επομένως τσάμπα ο κόπος και το άγχος!!! Δεν μπορώ να σκεφτώ κάποια άλλη πρόταση!

Επίσης σε κάποιο άλλο σημείο του blog, διάβασα οτι την πρώτη φορά που θα δημιουργήσει κάποιος μια επιχείρηση υπάρχει η πιθανότητα να αποτύχει, και στη συνέχεια να επιτύχει μετά απο 2-3 απόπειρες…και με τα δάνεια που θα έχει πάρει και θα χρωστάει ρε παιδιά τι γίνεται? Ας το δούμε λίγο ρεαλιστικά το θέμα!!! Δεν υπάρχει επιχείρηση (απο την μικρότερη ώς την μεγαλύτερη, που να μην έχει δάνεια)!!!!Δηλαδή μου λέτε οτι την τρίτη φορά που θα κάνει κάποια επιχειρηματική κίνηση η οποία θα πετύχει, θα έχει μια επιτυχημένη επιχείρηση, και 3 δάνεια να τον κυνηγούν?Δεν μου ακούγεται λογικό και καθόλου ρεαλιστικό!

Ζητώ συγνώμη, άν όλα αυτά είναι γραμμένα σε κάπως επιθετικό ύφος, και που ίσως κάποια σημεία απο αυτά που γράφω δεν έχουν καμία συνοχή μεταξύ τους, αλλά προσπάθησα να σας γράψω όλα όσα ήθελα σε όσο το δυνατό λιγότερες λέξεις/προτάσεις.

Φιλικά
Δημήτρης Κ.